تاثیر پیش‌تیمار اکسیژن بر قابلیت رنگ‌بری خمیرکاغذ سودا-‌آنتراکینون حاصل از کارتن‌های کنگره‌ای کهنه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 نگارنده

2 استاد راهنما

3 استاد مشاور

چکیده

سابقه و هدف: صنایع کاغذ سازی برای تامین ماده اولیه خود و همچنین با هدف کاهش فشار بر مصرف چوب، در پی یافتن و به کارگیری دیگر منابع الیاف سلولزی نظیر باگاس، کاه و کلش، نی و بازیابی الیاف سلولزی مصرف شده ( کاغذ‌های باطله) هستند. بسیاری از کشورهای تولید کننده کاغذ امروزه به جمع‌آوری و بازیافت کاغذ و حتی واردات کاغذ باطله از سایر کشورها اقدام نموده اند. توسعه موفقیت آمیز یک فرایند لیگنین‌زدایی نیازمند فناوری با توانایی بهره‌گیری از تمام پتانسیل ماده اولیه است. بنابراین گزینش-پذیری در لیگنین‌زدایی و رنگ‌بری پیش‌نیاز دست‌یابی به بازده بیشتر و ویژگی‌های نوری و مقاومتی مناسب است. با این وجود که فرآیند سودا و سودا – AQ مطلوب می‌باشد، ولی استفاده از قلیاییت زیاد در این فرآیند‌ها باعث تخریب کربوهیدرات ها می‌شود. بنابراین در این تحقیق، تاثیر یک مرحله لیگنین‌زدایی با اکسیژن قبل از رنگ‌بری به روش ECF بر کاهش توالی و مصرف مواد شیمیایی مورد ارزیابی‌قرار گرفت.
مواد و روش‌ها: به دلیل زیاد بودن میزان لیگنین موجود در الیاف کارتن باطله، از فرآیند خمیر سازی سودا-آنتراکینون جهت لیگنین-زدایی اولیه استفاده شد. دو تیمار برای مقایسه تاثیر اکسیژن بر کاهش مراحل رنگ‌بری انتخاب شدند به طوری که یک تیمار بدون لیگنین‌زدایی اکسیژن با استفاده از توالیAD1EpD2P و تیمار دیگر با لیگنین‌زدایی اکسیژن با استفاده از توالی AD1EpD2 طبق شرایط مساوی، رنگ‌بری شدند.
یافته‌ها: استفاده از یک مرحله لیگنین‌زدایی با اکسیژن کاهش قابل ملاحظه در مقدار عدد کاپا و افت ناچیز بازده خمیر کاغذ OCC را نشان می‌دهد.
نتیجه‌گیری : نتایج نشان می‌دهد که با استفاده از یک مرحله لیگنین‌زدایی با اکسیژن، می‌توان از خمیرکاغذ رنگ‌بری نشده با بازده و عدد‌کاپای بیشتر استفاده نمود و پس از یک مرحله تیمار با اکسیژن نیز به بازده بیشتر و عدد کاپای تقریبا مشابه (کمتراز 3 ) رسید و در نهایت این پیش‌تیمار تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر ویژگی‌های مقاومتی خمیر رنگ‌بری شده نهایی ایجاد نمی‌کند. همچنین با استفاده از لیگنین‌زدایی اکسیژن می‌توان با تعداد مراحل رنگ‌بری کمتر به ویژگی‌های نوری مشابه دست یافت و به عبارت دیگر با استفاده از یک توالی مشخص، خواص نوری مناسبی را تامین کرد.
نتیجه‌گیری : نتایج نشان می‌دهد که با استفاده از یک مرحله لیگنین‌زدایی با اکسیژن، می‌توان از خمیرکاغذ رنگ‌بری نشده با بازده و عدد‌کاپای بیشتر استفاده نمود و پس از یک مرحله تیمار با اکسیژن نیز به بازده بیشتر و عدد کاپای تقریبا مشابه (کمتراز 3 ) رسید و در نهایت این پیش‌تیمار تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر ویژگی‌های مقاومتی خمیر رنگ‌بری شده نهایی ایجاد نمی‌کند. همچنین با استفاده از لیگنین‌زدایی اکسیژن می‌توان با تعداد مراحل رنگ‌بری کمتر به ویژگی‌های نوری مشابه دست یافت و به عبارت دیگر با استفاده از یک توالی مشخص، خواص نوری مناسبی را تامین کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Effect of oxygen pre-treatment on the ECF bleach-ability of soda-AQ pulp of OCC

نویسندگان [English]

  • maryam ahmadi 1
  • hossein resalati 2
  • ali ghasemian 3
چکیده [English]

Background and objectives: paper making industries to supply their raw material and also aims to reduce the pressure on wood consumption, to find and to use other sources of cellulosic fibers such as bagasse, straw, reeds and recovery of cellulosic fibers used (RECYCLED FIBERS)
Many paper-producing countries, is now collecting and recycling paper and even import waste paper from other countries have taken action. Successful development requires a delignification process technology is able to take advantage of all the potential raw material. The selectivity of the delignification and bleaching prerequisite to achieve greater efficiency and optical characteristics and is suitable resistance. Although the process of Soda and Soda - AQ is good, but the use of high alkalinity is in the process of degradation of carbohydrates. In this study the effectiveness of an oxygen delignification stage before bleaching ECF method to reduce the use of chemicals sequences were evaluated.
Materials and Methods: Due to the high amount of lignin in the fibers of old corrugated Carton; soda-AQ pulping process was used for the initial delignification.
Two treatments were selected to compare the effects of oxygen on reducing the bleaching process So that a treatment without oxygen delignification using the sequence AD1EpD2P delignification with oxygen and other treatments using the sequence AD1EpD2 equal terms, they were bleached.
Results: The use of an oxygen delignification stage a dramatic decrease in the amount of kappa number and show a slight drop of yield OCC pulp.
Conclusion: The results show that using an oxygen delignification stage, can be used unbleached pulp kappa number with greater efficiency and after treatment with oxygen, more yield and kappa number of similar (less than three) receipts and Finally, this pre-treatment did not cause a significant impact on the final bleached pulp strength properties As well as using oxygen delignification bleaching process can be less detecting the optical properties reached a similar conclusion in other words using a certain sequence, provided good optics.
Conclusion: The results show that using an oxygen delignification stage, can be used unbleached pulp kappa number with greater efficiency and after treatment with oxygen, more yield and kappa number of similar (less than three) receipts and Finally, this pre-treatment did not cause a significant impact on the final bleached pulp strength properties As well as using oxygen delignification bleaching process can be less detecting the optical properties reached a similar conclusion in other words using a certain sequence, provided good optics.

کلیدواژه‌ها [English]

  • OCC
  • Soda-AQ
  • Oxygen delignification
  • bleaching
  • ECF